Pokój dziecięcy

Jak zaprojektować i zaaranżować pokój dziecięcy? – garść refleksji

Pokój dla dziewczynki

Dom przyjazny dziecku

Jak zaprojektować pokój dziecięcy? Jakie wybrać kolory, jakie materiały zastosować? Jak dostosować pokój do wieku dziecka, do jego upodobań, a jak spełnić oczekiwania rodziców? Już tych kilka pytań pokazuje, z jednej strony, iż jest to zadanie dla architekta wnętrz niebywale trudne, zaś z drugiej staje się wyzwaniem w relacjach – dziecko, rodzic, architekt. Razem zaś stanowi bardzo ważny element współpracy w trakcie projektowania mieszkania, bowiem to, jak mądrze zaprojektujemy wnętrze, w którym nasze dziecko przebywa, będzie mieć istotny wpływ nie tylko na jego samopoczucie w danej chwili, ale pozwoli mu asymilować otaczający go świat i kreować poczucie własnej, indywidualnej tożsamości i wrażliwości na piękno – to bezcenne wartości, które powinniśmy uaktywnić w naszych dzieciach.

Pokój dziecięcy - bezpieczeństwo

Najważniejszym elementem w wystroju wnętrza jest (szczególnie w młodszym wieku) bezpieczeństwo dziecka. Co zapewnia to bezpieczeństwo? Przede wszystkim okrągłe i eliptyczne kształty chronią małego odkrywcę przed urazami. Unikajmy przeszkleń – a jeśli już je stosujemy należy używać szkła bezpiecznego, które, w razie rozbicia, rozpryskuje się na malutkie kawałki nie czyniąc żadnej szkody. Podobnie warto myśleć o oknach, schodach, balustradach, antresolach, balkonach, łazienkach, kuchniach – tak naprawdę, okazuje się, iż dla naszego malucha może być niebezpieczny każdy element naszego mieszkania, domu. Dlatego wyobraźnia projektanta wnętrz powinna być w tym obszarze szczególnie wyczulona – może nawet bardziej niż rodziców.

Pokój dziecięcy myślimy o podłodze

Wydawać się może, iż podłoga to miejsce pospolite, na które nie warto zwracać uwagi. Nic bardziej mylnego! Od najmłodszych lat (od drugiego roku życia) do lat nastu jest to bezpieczna przestrzeń, w której dziecko bezpiecznie powinno tworzyć własny świat. Architekt wnętrz – projektując przestrzeń mieszkania czy domu – powinien na to zwracać szczególną uwagę. Własny „kawałek podłogi” zwiększa samodzielność, kreatywność, inicjatywę, zwiększa ilość bodźców, zachęca do nauki, poprawia koncentrację dziecka. Komentarz wydaje się zbędny – jest to zadanie konieczne, obowiązkowe do wspólnych działań rodziców i architekta wnętrz. Warto tak zaprojektować przestrzeń, aby mogła ona „rosnąć” wraz z dzieckiem. Oczywiście nie da się tego zrobić za jednym zamachem i zaprojektować tej przestrzeni raz na całe życie. Czym dziecko starsze, tym powinno mieć więcej możliwości samodzielnego kreowania tej przestrzeni, w zależności od własnej pomysłowości i potrzeb – oczywiście z życzliwym wsparciem i pomocą rodziców, a jeśli oni nie są w stanie samodzielnie podjąć decyzji – zawsze warto, nie, nawet trzeba wspierać się fachowcami – a więc architektem wnętrz. Poniesione koszty to inwestycja w przyszłość naszych dzieci.

Jak umeblować pokój dziecięcy?

Tu jest duże pole do popisu dla rodziców – bo jak pogodzić własne wyobrażenia, człowieka dorosłego, z tym, jak powinien wyglądać pokój dziecięcy, z często bardzo odmiennymi oczekiwaniami dziecka. Jeśli chcemy, aby nasze dziecko nie miało kompleksów i potrafiło w przyszłości, w szkole i w życiu dorosłym, opisywać świat, powinno mieć możliwość kreowania przestrzeni wokół siebie od najmłodszych lat. Warto poznawać wrażliwość dzieci, rozmawiać z nimi i dochodzić do kompromisów w urządzeniu ich pokoju. Inaczej przestrzeń ta wygląda, kiedy dziecko nie chodzi do szkoły, wtedy przestrzeń podłogi i proste, bezpretensjonalne, solidne, stabilne i ergonomiczne meble są wystarczające. W wieku szkolnym zaś trzeba pomyśleć o biurku z regulowaną wysokością blatu, wygodnym, ergonomicznym krześle czy regałami, półkami na książki. Warto też pamiętać o odpowiednim oświetleniu miejsca pracy nie tylko dziennym światłem ale także doświetlić światłem sztucznym blat biurka. Światło powinno padać od lewej strony dziecka (praworęcznego). Matowy blat, który nie stanowi kontrastów między zeszytem a powierzchnią biurka będzie istotnym atutem takiej przestrzeni. Dziś nie wyobrażamy sobie już życia bez komputera. Coraz młodsze dzieci korzystają z tego narzędzia – nie zapominamy też o tabletach czy smartfonach. Dużo można pisać o tym, jak powinno być ukształtowane takie miejsce – warto pamiętać o tym, iż monitor nie powinien być ustawiony w kierunku okna, a oświetlenie pokoju powinno być włączone, aby światło rozpraszało się i nie powodowało dużych kontrastów z pozostałą, ciemną częścią pokoju czy nie powodowało odblasków na ekranie (warto może zainwestować w matowe monitory). Jak widać z pobieżnego choćby opisu wymagań, które trzeba wziąć pod uwagę projektując pokój dziecka, warto wesprzeć się pomocą i doświadczeniem architekta wnętrz po to, aby uniknąć drogich w przyszłości dzisiejszych pomyłek i przez własne niedbalstwo doprowadzić do pogorszenia wzroku czy wystąpienia problemów z kręgosłupem.

Pokój dziecięcy - pokój dla chłopca
Pokój dziecięcy - pokój dla chłopca

Pokój dziecięcy i łóżko – strefa snu i zabawy dziecka

Ciekawym pomysłem będzie wygospodarowanie dodatkowej przestrzeni poprzez umieszczenie łóżka na stelażu, podwyższeniu lub antresoli. Takie, optymalne, wykorzystanie przestrzeni stanowi przede wszystkim dodatkową atrakcję dla naszych dzieci, gdyż to rozwiązanie odbiega od stylistycznej monotonii – a przede wszystkim sprawdza się jako dodatkowa przestrzeń do zabawy. Jeśli w dodatku zastosujemy oryginalną obudowę, dobrze dobrany kolor – łóżko dziecka może stać się prawdziwą ozdobą pokoju. Myśląc o takim rozwiązaniu koniecznie trzeba pamiętać o zachowaniu odpowiednich odległości, aby dziecko np. nie uderzało głową w sufit, szczególnie jeśli po obudzeniu będzie chciało usiąść na materacu. Ciekawym pomysłem może być też łóżko wysuwane z podestu, na którym dziecko może znaleźć miejsce do zabawy. Zastosowanie szuflad ułatwia maluchowi samodzielne korzystanie z nich i uczy utrzymania porządku.

Projektując przestrzeń pokoju dziecka należy pamiętać o właściwym usytuowaniu łóżka w stosunku do drzwi, okna. Należy pamiętać o dostosowaniu pościeli do wieku i wzrostu dziecka, czy odpowiedniej twardości materaca, czy też wykonanie go z materiałów antyalergicznych. Projektując przestrzeń pokoju należy pamiętać o dziesiątkach uwarunkowań, których spełnienie jest niezbędne, aby zapewnić naszym pociechom odpowiednie warunki życia – ich spełnienie wydaje się bardzo trudne i wymaga specjalistycznej wiedzy i doświadczenia i, będę jak mantrę, powtarzać, warto zatrudnić fachowca, architekta wnętrz, aby spokojnie usnąć i wiedzieć, że nasze dzieci mają dobry i spokojny sen, dzięki naszej troskliwości, mądrości i zapobiegliwości.

Pokój dziecięcy “ograniczony” ścianami?

Czy używać kolorów, a jeśli tak, to jakich? Niezwykle trudne pytanie. Odpowiedź też nie jest prosta i jednoznaczna. Wszystko zależy od naszej wrażliwości i upodobań. Nie ma jednak wątpliwości, iż kolor stymuluje inteligencję dziecka i jego aktywność, ma wpływ na psychikę. Tak więc używajmy kolorów i nie bójmy się ich. Badania dowiodły, iż najbardziej pożądanym kolorem w pokoju dziecka jest pomarańcz. Niemniej ważnym jest kolor zielony. Wybór powinien być uzależniony od charakteru dziecka. Używajmy kolorów jasnych o małym nasyceniu, wesołych, ciepłych, stonowanych. Aby pomieszczenie było atrakcyjne warto stosować elementy kontrastowe, np. kolorową pościel, poduszki, pudełka na zabawki, które powinny mieć bardziej intensywną barwę. Ściany warto pomalować ekologiczną emulsyjną farbą, odporną na zmywanie i szorowanie – unikniemy tym sposobem dodatkowych stresów związanych z artystyczną aktywnością naszych maluchów – może warto pomyśleć o „specjalnej” ścianie, na której powstawać będą mogły pierwsze wprawki malarskie naszych pociech. Dobrym pomysłem na uatrakcyjnienie ścian pokoju dziecka może być tapeta położona na jednej ze ścian – może ona przedstawiać ulubionych bohaterów z bajek, filmów. Pomysłów są dziesiątki jeśli nie setki – tu też może pomóc architekt wnętrz rozmawiając, doradzając, podsuwając ciekawe pomysły, projektując…